Τζίμης Πανούσης: Δύο χρόνια χωρίς τον ασυμβίβαστο «Νεοέλληνα»

tzimis panousis dyo xronia xwris ton asimvivasto

Σαν σήμερα, πριν δύο χρόνια, ο Τζίμης Πανούσης, βαρέθηκε τους “Νεοέλληνες” και έπεσε στο “λάκκο με τα αστεία”.

Η ανατροπή με πρόσωπο και ονοματεπώνυμο, έπαιζε στο “Κύτταρο”, όταν υπέστη καρδιακή προσβολή και μετά από λίγο καιρό απεβίωσε. Πολύπλευρος και απρόβλεπτος, ο Τζίμης Πανούσης, ήταν πολύ απ’ όλα. Ροκ μουσικός («Μουσικές Ταξιαρχίες»), ηθοποιός, συγγραφέας («Πούστευε και μη ερεύνα»), ραδιοφωνικός παραγωγός και από τους πρωτεργάτες του stand up comedy στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Χολαργό, στις 12 Φεβρουαρίου του 1954 , από μικρασιάτες γονείς. Στα 19 του, θα βρει δουλειά σε περιοδεύοντα θίασο. Λίγο αργότερα, θα το παρατήσει για μια θέση στην Εθνική Τράπεζα. Λίγο αργότερα θα το παρατήσει κι αυτό. Ως μουσικός είχε δηλώσει ότι είναι αυτοδίδακτος και ότι γνώριζε λίγο απ’ όλα. Λένε ότι ο μουσικός φαίνεται από μικρός και ο Τζίμης δεν το διαψεύδει. Ακόμη από το γυμνάσιο κιόλας, ήταν στο συγκρότημα “Χαρούμενη Κουδουνίστρα”.

Η επιστολή παραίτησης στην Εθνική Τράπεζα, του Τζίμη Πανούση.

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70, θα ιδρύσει τις “Μουσικές Ταξιαρχίες”. Ο ίδιος ανέλαβε τα φωνητικά, τους στίχους και τη μουσική και πλαισιώθηκε από τους Γιάννη Δρόλαπα (ηλεκτρική κιθάρα), Βαγγέλη Βέκιο (τύμπανα), Δημήτρη Δασκαλοθανάση (μπάσο) και Σπύρο Πάζιο (κιθάρα, synthesizer, έγχορδα), ενώ στη συνέχεια προστέθηκε στη σύνθεση του συγκροτήματος και ο Βαγγέλης Σβάρνας (σαξόφωνο).

Σαν σχήμα, θα κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση, στο Skylab, το 1980. Δύο χρόνια αργότερα θα κυκλοφορήσει και η πρώτη δισκογραφική δουλειά, με τίτλο”Μουσικές Ταξιαρχίες” από τη MINOS-EMI. Θα ακολουθήσει το 1984 ο δίσκος “Αν η Γιαγιά μου είχε Ρουλεμάν”, όπου μερικοί στίχοι του λογοκρίθηκαν και το επόμενο έτος το “Hard Core”. Το 1983 για το δίσκο-συλλογή ελληνικού ροκ Made in Greece Vol.1, θα παίξουν με το όνομα “Alamana’s Bridge”. Μάλιστα η δισκογραφική τους εταιρεία είχε δηλώσει αντίρρηση ως προς τη συμμετοχή τους στο εν λόγω project.

Έτος 1986. “Κάγκελα Παντού”. Σόλο Τζίμης Πανούσης.

Το «κάγκελα παντού» είναι το πρώτο βίντεο-κλιπ εταιρικής παραγωγής στην Ελλάδα από την ΕΜΙ και έγινε κατόπιν παραγγελίας του Διονύση Σαββόπουλου για να παιχτεί στην εκπομπή του: «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι». Κόπηκε από τον ίδιο τον Σαββόπουλο, λόγω του «προκλητικού περιεχομένου». Μαθαίνοντας το γεγονός ο Μάνος Χατζιδάκις, το συμπεριέλαβε στο πρόγραμμα του Σείριου στο ΖΟΟΜ της Πλάκας. Μετά από αυτό, το βίντεο προβλήθηκε τελικά, στη αποκριάτικη εκπομπή.

Το “Χημεία και Τέρατα” είναι η τελευταία δισκογραφική δουλειά του Τζίμη με την MINOS-EMI, το 1987. Οι επόμενοι δύο δίσκοι “Δουλειές του Κεφαλιού” / The Greatest Kitsch Live! (1990) και “Ο Ρομπέν των Χαζών” (ζωντανή ηχογράφηση, 1992) κυκλοφορούν από την Music Box International, ενώ το “Vivere Pericolosamente” από την Warner το 1993. Το 2000, μετά από εφτά χρόνια, κυκλοφόρησε η επόμενη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο “Με Λένε Πόπη” (ζωντανή ηχογράφηση).

Κυκλοφόρησε επίσης μαζί με το περιοδικό Μετρό το 2002 το ολιγόλεπτο CD “Δείγμα Δωρεάν” με ακυκλοφόρητα τραγούδια από τις τελευταίες παραστάσεις του. Στις 20 Γενάρη του 2009 κυκλοφόρησε ένα διπλό DVD με ζωντανή κινηματογράφηση της παράστασης “Της Πατρίδας μου η Σημαία”, που δόθηκε το 2008 στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Την άνοιξη του 2015 οι Μουσικές Ταξιαρχίες επανενώθηκαν για μια σειρά εμφανίσεων στο Κύτταρο μετά από 30 χρόνια απουσίας.

Οι περιπέτειες του με τη δικαιοσύνη ξεκινά από πολύ παλιά. Παρά τις πολλαπλές δίκες και την απίστευτη ταλαιπωρία ο Τζίμης Πανούσης έχει καταδικαστεί τελεσίδικα μόνο μια φορά για την υπόθεση Νταλάρα.

Η πρώτη δίκη (1981)

Η δικαστική περιπέτεια του Τζίμη Πανούση ξεκινά στις 19.4.81 όπου η αστυνομία θα συλλάβει τις Μουσικές Ταξιαρχίες (με Δασκαλοθανάση στη θέση του Πολίτη) κατά τη διάρκεια συναυλίας στην Καρδίτσα με την κατηγορία  της περιύβρισης κατά της αρχής και του κράτους και εξύβριση των θείων. Αρχικά καταδικάστηκαν, από το Πλημμελειοδικείο Καρδίτσας, συνολικά 54 μήνες φυλακή (14 ο Πανούσης και από 8 οι υπόλοιποι 5 μουσικοί). Θα αθωωθούν από το εφετείο.

«Περί τύπου» αδίκημα και λογοκρισία

Ακολούθησαν αρκετές δίκες με κύρια κατηγορία την αθυροστομία του Τζίμη αλλά και τον καυστικό του στίχο που έθιγε άμεσα και έμμεσα πρόσωπα και καταστάσεις. Είναι γεγονός ότι κατά την περίοδο πριν την κατάργηση της λογοκρισίας (δηλ. περίπου το 1984) οι δίσκοι των Μουσικών Ταξιαρχιών ήταν λογοκριμένοι στα σημεία που υπήρχαν λέξεις που “προσέβαλαν τη δημόσια αιδώ”.  «Πηγαίνοντας στο σπίτι, βλέπω απέξω το αστυνομικό αυτοκίνητο και τη μητέρα μου να μιλάει μαζί τους. Κάτι κατάλαβα, γυρνάω πίσω στο σπίτι μου, το γνωστό ασφαλίτικο ήταν απέξω και περίμενε. Επιστροφή στο περίπτερο, ελαφρώς αλαφιασμένος παίρνω τηλέφωνο τον Τζιμάκο και τον Δρόλαπα, τους λέω τι συμβαίνει, δίνουμε ραντεβού με τον Τζίμη κοντά στον Άδονι στο Χολαργό και μαζί συναντάμε τον Γιάννη Δρ. Μαθαίνουμε ότι ο Γιώργος Πετσίλας έχει συλληφθεί (διευθυντής της EMI) και ο Μάνος Ξυδούς (παραγωγός) έχει εξαφανισθεί προς άγνωστη κατεύθυνση μέχρι να περάσει το αυτόφωρο.

Αλλά το αυτόφωρο δεν τελείωνε γιατί το αδίκημα ήταν “περί τύπου” και ήταν διαρκές. Φιλοξενηθήκαμε σε διάφορα σπίτια στον Στέλιο και στους προδότες της Πεντέλης, στο σπίτι του Χρήστου στην Ραφήνα, και στην Ασκληπιού στο σπίτι των Φατμέ ή του Νίκου Ζιώγαλα (δεν κατάλαβα ποτέ ποιός έμενε εκεί). Στα μεσοδιαστήματα από σπίτι σε σπίτι μας χαιρετούσαν διάφοροι ακροατές του group και χαζογελούσαν συνωμοτικά. Κάποια μέρα (δεν θυμάμαι πώς) έληξε η δίωξη».

Προσβολή εθνικού συμβόλου

 Με το δίσκο Δουλειές του Κεφαλιού, σύρεται στα δικαστήρια για περιύβριση εθνικού συμβόλου αφού στο εξώφυλλο του δίσκου εικονιζόταν να ανοίγει τρύπες σε ελληνικές σημαίες. Παρόλα αυτά ποτέ δεν κρίθηκε ένοχος για αυτές τις κατηγορίες.

Η κατηγορία για προσβολή εθνικού συμβόλου θα επανέλθει το 2000. Αιτία της οποίας αυτή τη φορά ήταν η αφίσα της παράστασης Της Πατρίδας μου η Σημαία η οποία έδειχνε την ελληνική σημαία με ένα σφυροδρέπανο στη θέση του σταυρού. Αρχικά καταδικάστηκε στις 23 Οκτώβρη του 2000 σε εξαγοράσιμη ποινή τεσσάρων μηνών φυλάκισης αλλά τελικά αθωώθηκε δευτεροδίκως από το 5ο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την υπ. αριθμ. 103718/01 απόφασή του, στις 5 Δεκέμβρη του 2001.

Καθύβριση Θρησκεύματος

Ένα εξώφυλλο στο περιοδικό Κλικ το 1999 πού έδειχνε τον Τζίμη ντυμένο αρχιεπίσκοπο να δαγκώνει ένα μήλο κρατώντας την κιθάρα του ήταν η αιτία για την κατηγορία αυτού και των εκδοτών του περιοδικού για καθύβριση θρησκεύματος. Οι κατηγορούμενοι έφυγαν ομόφωνα αθώοι από το ακροατήριο.

«Τα πρωινά στην Ευελπίδων είναι άγρια. Και ζεστή να είναι η μέρα, πρωί πρωί έχει πάντα ψύχρα και υγρασία. Στην είσοδο, για να σε υποβάλλουν, τελευταία έχουν εγκαταστήσει detector για όπλα, όπως στα αεροδρόμια. Άχρηστο, τα δικαστήρια γύρω γύρω περιβάλλονται με κήπο και κάγκελα φαρδιά, ποιος ηλίθιος θα σκεφτεί να περάσει όπλο από τον συναγερμό. Περιμένοντας τη σειρά μου, κοιτάζω τον Tζιμάκο κι αυτός εμένα. Με απορία. Εμείς τι θέλουμε εδώ; Οι δικηγόροι κάνουν τη δουλειά τους, μου διορθώνουν τη γραβάτα, έχει μεγάλη σημασία η εμφάνιση, λένε, μην είσαι επιθετικός, δεν θέλω να είμαι, πίνω συνέχεια διπλούς ελληνικούς μέτριους, καπνίζω συνέχεια τσιγάρα, κρυώνω, εκνευρίζομαι. Το KΛIK δικάζεται για άλλη μια φορά, με μηνυτές όπως πάντα τους υπερασπιστές της Ορθοδοξίας, της Ανατολικής Εκκλησίας, του επίσημου θρησκεύματος του κράτους, αμήν. Aν ένας καλλιτέχνης φωτογραφηθεί με στολή ιερωμένου, κατηγορείσαι για καθύβριση θρησκεύματος.

Υπάρχουν και χειρότερα. […] Οι συμπαθείς γριούλες με τα ευαγγέλια ήταν απασχολημένες να καίνε το βιβλίο του Aνδρουλάκη και δεν ευκαίρησαν να διαδηλώσουν την ιερή οργή τους και εναντίον του KΛIK. O Πανούσης είναι άψογος, έχει πάρει το σοβαρό ύφος και λέει τα καθιερωμένα με τόση περίσκεψη και υπευθυνότητα που νομίζεις ότι βλέπεις ένα από τα πιο αστεία του νούμερα, εγώ είμαι κύριος, η πληροφόρηση, το δικαίωμα της σάτιρας, μπλα μπλα μπλα, δημοκρατία, μπλα μπλα μπλα, με εκλέξανε. Αθώοι. Μια αστεία υπόθεση παρέμεινε αστεία μέχρι το τέλος. Τέλος καλό όλα καλά; Όχι. Γιατί μετά, αρχίζω να εκνευρίζομαι. Γιατί ξέρω πως όλοι ξέρουν πως αυτές οι υποθέσεις είναι γελοίες. Και αυτοί που καταθέτουν τις μηνύσεις το ξέρουν. Το θέμα δεν είναι στην απόφαση, το θέμα είναι πως με τις αλλεπάλληλες περιπτώσεις, με τις αγωγές, με τις διαδηλώσεις των μαυροφορεμένων στα τηλεοπτικά δελτία, με τις ανακοινώσεις και τις απειλές αφορισμού από την Eκκλησία, θα δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα».

«Υπόθεση Νταλάρα»

Το 1997 άρχισε νέος κύκλος δικαστικών αναμετρήσεων αυτή τη φορά για συκοφαντική δυσφήμηση, με αντίδικο τον Γιώργο Νταλάρα. Τον Νταλάρα, ο Τζίμης Πανούσης τον περιέπαιζε κατά τη διάρκεια παραστάσεών του για τη στάση του σχετικά με τις αφιλοκερδείς συναυλίες του. Ο Γιώργος Νταλάρας στις 7 Ιουλίου έκανε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και ταυτόχρονα κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του, που ίσχυσαν μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης. Μάλιστα, απαίτησε από τον Πανούση να σταματήσει να χρησιμοποιεί τη φωνή και την εικόνα του στις παραστάσεις του, με πρόστιμο αν το έκανε ενός εκατομμυρίου δραχμών για κάθε αναφορά!

Στις 23 Ιουλίου, στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, συζητήθηκε η υπόθεση των ασφαλιστικών μέτρων, όπου προσήλθε ο Γιώργος Νταλάρας, όχι όμως και ο Τζίμης Πανούσης ο οποίος τοποθετήθηκε, μετά, με λακωνική δήλωσή του: «Στην τελευταία διαφημιστική εκστρατεία του Γιώργου Νταλάρα για την καινούργια του κασετίνα, δεν συμμετέχει ο Τζίμης Πανούσης». Η απόφαση (αρ. 21663/97) του τμήματος ασφαλιστικών μέτρων γράφει, επί λέξει, πως «απαγορεύεται στον Τζίμη Πανούση να χρησιμοποιεί με τεχνικά μέσα τη φωνή και την εικόνα του Γιώργου Νταλάρα, γιατί αυτό συνιστά προσωπική επίθεση εναντίον του και προσβάλλει άμεσα την τιμή και την καλλιτεχνική του υπόσταση, ξεπερνώντας κάθε όριο της καλώς εννοούμενης σάτιρας».

Αργότερα, στις 10 Σεπτέμβρη 1997, με αγωγή (υπ. αριθμόν 8188/1997) προς το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών ζήτησε ποσό αποζημίωσης εκατό εκατομμυρίων δραχμών για ηθική βλάβη. Το δικαστήριο δέχθηκε εν μέρει (15.000.000 δρχ.) την αγωγή (απόφαση 8002/1998). Ο Πανούσης στις 27 Μαΐου 1999 κατέθεσε έφεση η οποία απορρίφθηκε από το εφετείο Αθηνών στις 21 Δεκέμβρη του 2000 (απόφαση 3040/2001).

Στις 3 Νοέμβρη 2000 το 5ο τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών  όπου εξέτασε κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμησης την μετέτρεψε σε απλή εξύβριση κατ’ εξακολούθηση καταδικάζοντας τον Πανούση σε φυλάκιση πέντε μηνών με τριετή αναστολή. Η απόφαση επικυρώθηκε ξανά από το Τριμελές Εφετείο Αθηνών το Μάη του 2002 και τελεσίδικα τον Απρίλη του 2004 από τον Άρειο Πάγο.

Ο συνταξιούχος αστυνομικός από την Πάτρα

Στις αρχές του 2005 ο Πανούσης θα καταδικαστεί, ερήμην, από το πρωτοδικείο Πάτρας με 5 μήνες φυλάκιση και διετή αναστολή για εξύβριση αστυνομικού επειδή κατά τη διάρκεια παράστασής του στην πόλη έκανε τηλεφωνική φάρσα σε συνταξιούχο αστυνομικό. Στη συνέχεια ο συνταξιούχος έκανε και αγωγή ζητώντας 50.000 ευρώ αποζημίωση για ηθική βλάβη και άλλα 25.000 ευρώ από τον ιδιοκτήτη του κέντρου όπου εμφανιζόταν τότε ο γνωστός καλλιτέχνης, για τον ίδιο λόγο. Η υπόθεση αρχικά ήταν να εκδικαστεί στις 6 Δεκέμβρη 2006 αλλά τελικά εκδικάστηκε στις 8 Γενάρη 2008. Το ύψος της αποζημίωσης ορίστηκε στα 6.000 ευρώ μαζί με τους τόκους και ο συνταξιούχος άσκησε έφεση.

Προσβολή των χρηστών ηθών

Στις 6 Νοέμβρη 2006 μέλη χριστιανικής οργάνωσης κατέθεσαν μηνυτήριο αναφορά, θεωρώντας ότι ο καλλιτέχνης προσβάλλει τα χρηστά ήθη με την αφίσα της παράστασής του Vasileros Bromas. Για το ίδιο θέμα ο εισαγγελέας Ι. Διώτης άσκησε δίωξη κατά του Τζίμη Πανούση. Στον Πανούση ασκήθηκαν κατηγορίες για «καθύβριση θρησκευμάτων με έργο τελεσθείσα δια του τύπου και κατ’ εξακολούθηση» και στον ιδιοκτήτη του κέντρου, στο οποίο δίνονταν οι παραστάσεις, η κατηγορία της άμεσης συνεργίας στις παραπάνω πράξεις. Η υπόθεση ήταν αρχικά να εκδικαστεί στις 3 Σεπτεμβρίου 2007 στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών και τελικά πήρε αναβολή για τις 12 Νοέμβριου του ίδιου χρόνου οπού όμως κανείς μάρτυρας κατηγορίας δεν παρουσιάστηκε.

Η υπόθεση πήρε νέα αναβολή για τις 5 Ιουνίου 2008 και στη συνέχεια για τις 13 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου, όπου ο καλλιτέχνης αθωώθηκε κατά πλειοψηφία. Στην δίκη διαβάστηκε  η κατάθεση της μιας μάρτυρα κατηγορίας, η οποία απεβίωσε στο διάστημα μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης, ενώ ο δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας δεν εμφανίστηκε.

Τζίμης και στρατός

Στον στρατό πήγε δύο ημέρες και έφυγε με το κλασικό Ι5, αφού μεταξύ άλλων ζήτησε όπλο για να πάει να πάρει την Κωνσταντινούπολη μόνος του!
Έχοντας παίξει με «μπουλούκια» στα 70’s, αυτός ο βαθιά συνεσταλμένος άνθρωπος που του μίλαγες και χαμήλωνε το βλέμμα του, αφού έκανε διάφορες δουλειές, έπραξε αυτό για το οποίο είχε γεννηθεί.

Πέρασε από το μουσικό και βαθιά σαρκαστικό του «μπλέντερ», όλη την ελληνική κοινωνία, την εγχώρια σόουμπιζ και τους πολιτικούς, χωρίς να χαριστεί σε κανέναν.
Το διαπίστωσε και ο πρώην πρωθυπουργός όταν στο Twitter όπου ο Τζιμάκος έδινε ρέστα με τις αναρτήσεις που «τσάκιζαν» κόκκαλα, έγραψε για τον cool Αλέξη: «Ο Τσίπρας γράφτηκε στην ΚΝΕ το ’89 όταν έπεφτε το τείχος του Βερολίνου. Αν έχεις τον Θεό σου δηλαδή! Σκέψου τώρα χαρακτήρα ανθρώπου: Να καταρρέει ο κομμουνισμός και αυτός να γράφεται στην ΚΝΕ».

Παρωδούσε τα πάντα o Πανούσης, ακόμα και τη βράβευσή του το 2009 στον θεσμό «Άνδρας της χρονιάς», όπου όταν παρέλαβε το βραβείο του καλύτερου ραδιοφωνικού παραγωγού-δεν πήγε στην τελετή φυσικά-το έβαλε στο στόμα του σαν να έκανε πεολειχία.

Τα υπόλοιπα πεπραγμένα του Τζίμη

Πέρα από τη μουσική o Τζίμης Πανούσης έχει ασχοληθεί κατά καιρούς με το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και λιγότερο με τον κινηματογράφο. Έχει μια δεκαπεντάχρονη ιστορία σαν ραδιοφωνικός παραγωγός στους ραδιοσταθμούς Top FM, Κανάλι 15, Ωχ FM, Flash 9.65, 88 μισό Θεσσαλονίκης, ΣΚΑΪ 100.3FM, City FM 99.5. Η τηλεοπτική εκπομπή του Κορίτσια ο Τζίμης που επρόκειτο να μεταδοθεί από την τότε ΕΤ2 το 1995 τελικά «κόπηκε», ωστόσο στιγμιότυπά της έχουν κατά καιρούς παρουσιάσει κατά τη διάρκεια τηλεοπτικών συνεντεύξεών του. Έχει εμφανιστεί έκτακτα σε τηλεοπτικές σειρές όπως οι Δέκα Μικροί Μήτσοι του Λάκη Λαζόπουλου.

Στον κινηματογράφο, έχει πρωταγωνιστήσει στην ταινία Ο δράκουλας των Εξαρχείων (1981) του Νίκου Ζερβού μαζί με τις υπόλοιπες Μουσικές Ταξιαρχίες και έχει εμφανιστεί ως γκεστ σταρ στις ταινίες Ηνίοχος (1995) του Αλέξη Δαμιανού, Προστάτης Οικογένειας (1997) του Νίκου Περάκη και Safe Sex (1999) των Μ. Ρέππα – Θ. Παπαθανασίου.

Έχουν εκδοθεί έξι βιβλία του Πανούση, κυρίως βασισμένα στις ραδιοφωνικές του εκπομπές.

Πρώτο ήταν το Η Ζάλη των Τάξεων (Γνώσεις, 1989) που περιέχει 40 ιστορίες ραδιοφωνικής φαντασίας που ακούστηκαν από την εκπομπή «Δούρειος Ήχος» στον Top FM την περίοδο 1988-89, ακολούθησαν τα Πικρέ, Μικρέ Μου Αράπη (Opera, 1990) που είναι μια σαπουνόπερα 22 επεισοδίων που ακούστηκε από τον «Δούρειο Ήχο» το καλοκαίρι του 1989 και Το Κυνήγι της Γκόμενας (Opera, 1992) που αποτελείται από 30 σύντομες γυναικείες βιογραφίες.

Το 1996 κυκλοφόρησε το Υγιεινή Διαστροφή (Opera), για τα 20 χρόνια της παρουσίας του, που συμπεριλαμβάνει την έκδοση σε CD του Disco Tsoutsouni και περιέχει το σύνολο των στίχων των τραγουδιών του μέχρι τότε καθώς και συνεντεύξεις, γκάλοπ κ.α. Τον Ιανουάριο του 2002 παρουσίασε στο περιοδικό ΜΕΤΡΟ τον «εναλλακτικό Καζαμία 2002» με τον τίτλο “Μωρόν λαβέ” ντυμένος με μαντήλα τύπου Παλαιάς Διαθήκης κρατώντας κούκλα βρέφους, τυλιγμένο με την αστερόεσσα. Στο ίδιο το αφιέρωμα φέρεται και με στολή του Άη Βασίλη με εξάρτυση Αφγανού τρομοκράτη ν΄ αναφωνεί το σύνθημα για την Καμπούλ: “Μπόμπα – τσόντα και καμπάνα” αποκαλώντας την ισλαμική μαντήλα μπούργκα “παραδοσιακό ταλιμπανιστήρι”.

To 2005 κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα ακόμη δύο βιβλία του

..από τις εκδόσεις Opera με τίτλους Μικροαστική Καταστροφή και Πούστευε και Μη Ερεύνα. Μάλιστα, το 2010 κυκλοφόρησε το πολύτομο έργο «Ο Στάλιν σκέφτεται για σένα στο Κρεμλίνο». Το 2011 παρουσίαζε καθημερινή ημίωρη ραδιοφωνική εκπομπή σατιρίζοντας πολιτικά γεγονότα με τον τίτλο “Δούρειος ήχος”. Η εναρκτήρια ατάκα τηε εκπομπής ήταν “Αμερικανοτσολιάδες, ελβετόψυχοι, αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι, ελεύθεροι πολιορκημένοι επαγγελματίες ήλθεν η ώραν σας” – “Αβάντι πόμολο !” (με μουσική υπόκρουση το “Αβάντι Πόπολο”).