NEWS

Kριτική για την ταινία Joker

Πάντα μόνος ανάμεσα στο πλήθος, ο Άρθουρ Φλεκ αναζητά να συνδεθεί. Καθώς περιφέρεται στην εχθρική Γκόθαμ, ο Άρθουρ φοράει δύο μάσκες. Τη μία τη βάφει ο ίδιος στο πρόσωπο του κάθε πρωί που δουλεύει ως κλόουν. Τη δεύτερη δεν μπορεί να τη βγάλει ποτέ. Είναι η μεταμφίεση που κρύβει τη μάταιη προσπάθεια του να γίνει μέρος του κόσμου γύρω του και όχι απλώς ένας καταπατημένος άντρας.

Ορφανός από πατέρα, ο Άρθουρ έχει μία αδύναμη μητέρα, που τον φωνάζει Happy,

..το παρατσούκλι που του καλλιεργεί ένα μόνιμο, σπασμωδικό χαμόγελο για να κρύψει τον πόνο μέσα του. Αλλά, κάθε φορά που τον περιγελούν, αυτός ο κοινωνικά απόβλητος άντρας εκτροχιάζεται ακόμα περισσότερο.

Είναι μερικές ταινίες που πραγματικά έχουν ακουστεί τόσο και τις περιμένεις πως και πως ελπίζοντας πως θα σε αποζημιώσουν και δεν θα απογοητεύσουν. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για το Joker, μια από τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες για το 2019.

Έχουμε ακούσει πάρα πολλά καιρό τώρα και πλέον λοιπόν ήρθε η ώρα να κάνουμε τον απολογισμό μιας ταινίας, η οποία είχε τεράστιο hype (με ότι κινδύνους κι αν ελλοχεύουν από αυτό) και καταφέρνει να ξεπεράσει κάθε προσδοκία.

Η ταινία Joker είναι πραγματικά όχι μόνο αυτό που περιμέναμε,

..αλλά και κάτι πολύ παραπάνω, μιας και σε όλους τους τομείς καταφέρνει να καθηλώσει το κοινό και να δώσει μια σπουδαία σκιαγράφηση ενός πολύπλοκου χαρακτήρα.

Kριτική για την ταινία Joker

Καταρχήν, θα θέλαμε να σας προτρέψουμε να ξεχάσετε ότι ξέραμε μέχρι τώρα σε σχέση με τα κόμικ της DC, μιας και εδώ μιλάμε για κάτι παραπάνω από μια απλή ταινία του είδους, σε μια πιο… ελεύθερη απεικόνιση του Joker. Μιλάμε για μια αποτύπωση του χαρακτήρα μέσω της κοινωνίας και των πολλών δυσάρεστων εμπειριών του, αφήνοντας στην άκρη πολλά από αυτά που ξέραμε στα κόμικ.

Θεωρητικά, η περίπτωση του Joker δεν θα ήθελε και πολλά διαφορετικά στοιχεία από ότι στα κόμικ για να αποτυπωθεί στην οθόνη ως χαρακτήρας, με συγκεκριμένες προδιαγραφές και ίσως πιο ξεκάθαρα κίνητρα, ωστόσο πραγματικά εδώ έχουμε να κάνουμε με μια σπουδαία ταινία.

O Todd Phillips σπάει το “παραδοσιακό” καλούπι των comic ταινιώ

Εδώ η Warner, πραγματικά κάνει το βήμα παραπάνω και φτιάχνει ενα πολυεπίπεδο ψυχογράφημα της προσωπικότητας του Arthur Fleck, με έντονο πολιτικό στοιχείο, μέσα από έναν φανταστικό Joaquin Phoenix που έχει το Oscar στο… τσεπάκι του.

Με σκηνοθετική μαεστρία και παρόλο που δεν είναι και έμπειρος με τέτοιες ταινίες (επιτυχίες του είναι τα The Hangover, War Dogs, Old School, κ.α.), καταφέρνει με εντυπωσιακό τρόπο να εστιάσει στον χαρακτήρα του μετέπειτα Joker με ιδανικό τρόπο και χωρίς να φοβάται να ρισκάρει, έστω και… αθόρυβα.

Με ένα τέμπο το οποίο σε συνεπαίρνει από τα πρώτα του πλάνα, το σκοτεινό πορτρέτο του Joker, μοιάζει ίσως σαν ένα prequel του χαρακτήρα, όπως τον είδαμε στο Dark Knight του Christopher Nolan, χωρίς ωστόσο να τον αντιγράφει (πέρα ίσως από 2-3 υπέροχα πλάνα που μας τον φέρνουν στο μυαλό).

Όλα τα λεφτά σε αυτό το εγχείρημα είναι ο καταπληκτικός Joaquin Phoenix, για τον οποίο φυσικά δεν έχουμε λόγια να τον περιγράψουμε.

Kριτική για την ταινία Joker

Δεν νομίζουμε ότι υπήρχε πιο ιδανικός ηθοποιός για να τον υποδυθεί.

Με μια εξαιρετικά προσεγμένη και σπουδαία ερμηνεία, χωρίς ούτε σε ένα πλάνο να προσπαθεί να εκβιάσει καταστάσεις ή να καταλήξει σε μανιέρα, ο Phoenix δίνει μια ερμηνεία ζωής, μπαίνοντας στο πετσί του ρόλου και δίνοντας ένα ανεπανάληπτο ρεσιτάλ.

Μια δική του ξεχωριστή πινελιά στον χαρακτήρα, χωρίς να θέλει ούτε μια στιγμή να αντιγράψει τους προκατόχους του και αφήνοντας τον θεατή άφωνο με τις κινήσεις του, την σωματική του πλαστικότητα (έχοντας χάσει πάνω από 20 κιλά για τον ρόλο) και φυσικά την εκφραστικότητα που είναι ταμάμ για τον συγκεκριμένο ρόλο.

Αναμφίβολα είναι το πρόσωπο που θα μπορούσε περισσότερο από τον καθένα να ενσαρκώσει αυτό το ξεχωριστό project, σε μια ταινία που δεν βλέπει τον Joker απλά σαν villain από κόμικ, αλλά σαν μια προσωπικότητα επηρεασμένη από κάθε στιγμή που έχει ζήσει.

Με φράσεις όπως τα “δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή που να ήμουν ευτυχισμένος” ή “κάνω συνέχεια αρνητικές σκέψεις”, η ταινία Joker έχει την ιδανική σκιαγράφηση του χαρακτήρα δίνοντας μια έντονη ψυχολογική αλλά και σύγχρονη πολιτικοκοινωνική χροιά, παρόλο που εξελίσσεται στα 80s.

Πολλά από αυτά που εξελίσσονται στην ταινία αποτελούν μια κριτική σε πολλά επίκαιρα θέματα, τα οποία αποτελούν μάστιγα και δεν έχουν να κάνουν μόνο με πολιτική, αλλά ταυτόχρονα και με οποιαδήποτε άλλη χροιά.

Φυσικά δεν θα αναφερθούμε τόσο αναλυτικά σε αυτό, για να μην μας ξεφύγει κάποιο spoiler, ωστόσο πραγματικά μιλάμε για μια ταινία-κομψοτέχνημα, σχεδόν αψεγάδιαστη (αν υπάρχει τέτοια στο σύγχρονο σινεμά) και γενικότερα μια εμπειρία που πρέπει οπωσδήποτε να ζήσετε.

Kριτική για την ταινία Joker

Σε μερικές περιπτώσεις που το hype είναι στα… ουράνια,

..υπάρχει η περίπτωση να “ξεγελαστεί” ο θεατής, είτε επειδή περιμένει κάτι διαφορετικό, είτε επειδή εντέλει η ταινία δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί γενικότερα στα όσα έχει “χτίσει” (ανάλογα με τις περιπτώσεις), ωστόσο εδώ στην ταινία Joker δεν ισχύει τίποτε από αυτά.

Με την σκηνοθεσία του Todd Phillips να είναι το δρομολόγιο και τον Joaquin Phoenix στην θέση του οδηγού, το Joker είναι πραγματικά κάτι πολύ παραπάνω από μια ταινία βασισμένη σε χαρακτήρα κόμικ. Ένα σχόλιο πάνω σε όσα η σύγχρονη κοινωνία φοβάται να παραδεχτεί και κρύβει… κάτω από το χαλάκι.

Εν κατακλείδι, μιλάμε για μια ταινία που δεν πρέπει να χάσετε, είναι πολύ συγκεκριμένη σε αυτά που θέλει να δώσει στον θεατή χωρίς σε καμία περίπτωση να θέλει να τον παραπλανήσει και πραγματικά δικαιώνει όλες τις προσδοκίες που υπήρχαν. Μια εμπειρία που όχι απλά δεν θα μετανιώσετε, αλλά θα θυμάστε για πολύ καιρό!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 4.5

 

Tags: