Χρόνης Μίσσιος: “Παρέες, ρε, μπορείς να κάνεις παρέες; Φιλία. Έρωτα! Αγαπηθείτε, σκεφτείτε, αναπτύξτε την κριτική σας σκέψη.”

chronhs missios boreis na kaneis parees filia erwta

Το νόημα της ελευθερίας.

Η ευτυχία του ανθρώπου επιτυγχάνεται μέσω της ελευθερίας του σώματος. Το πρόβλημα της ελευθερίας του ανθρώπου ξεκινάει από το σώμα του, από την αυτοδιάθεσή του. Άμα δεν είσαι ελεύθερος να χρησιμοποιήσεις το σώμα σου και να το κάνεις ότι θέλεις, τότε αναγκάζεσαι να αναπαράγεις και εσύ το ίδιο σύστημα που σε καταπιέζει και παλεύεις εναντίον του.

Στην εποχή μας, ο παράγοντας που καθορίζει την ευτυχία του ανθρώπου είναι η δυνατότητα της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας χωρίς περιορισμούς, απελευθερωμένη από κάθε μορφή εξουσίας και «αρχής».

xronis missios

Το νόημα του συστήματος.

Το πιο εύκολο είναι να φτιάξεις μια θεωρία, ιδεολογία και να παροτρύνεις τους άλλους να την ασπαστούν. Τόσο δύσκολο, όμως, είναι να «πετάξεις» από πάνω σου τις συνιστώσες που σε δένουν με αυτό το σύστημα, το οποίο σε ανάθρεψε και γαλούχησε.

Σήμερα την θέση της παιδείας έχει πάρει η εκπαίδευση. Τα παιδιά εκπαιδεύονται για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν και να ικανοποιήσουν τον ρόλο τους. Το ρόλο για τον οποίο τους προορίζουν.

Ο ρόλος αυτός συσχετίζεται άμεσα με το κέρδος. Αυτή η συνθήκη δεν θα αλλάξει όσο η κοινωνία στην οποία ζούμε τροφοδοτεί κάθε ανθρώπινη σχέση αλλά και αξία με κυρίαρχο αυτό.

Βέβαια, «αξιοθαύμαστη» είναι και η στάση του καθενός σε αυτή την τακτική. Σπουδαία μυαλά αποφοιτούν και σπεύδουν με τη σειρά τους να τροφοδοτήσουν την αξία αυτή.

Μπαίνουν στους κόλπους πολυεθνικών εταιριών για να διεξάγουν έρευνες που θα διευκολύνουν την υλοποίηση χημικών και βιολογικών πολέμων και όχι που θα αποτρέψουν αυτούς.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι η παιδεία αντικαταστάθηκε από την εκπαίδευση. Εάν τα εξαιρετικά αυτά μυαλά είχαν αποκτήσει την παιδεία που τους αξίζει, δεν θα «έτρεχαν» να βοηθήσουν. Τα μυαλά αυτά χαραμίζονται, βάζοντας το λιθαράκι τους στην πτώση, κυρίως την κοινωνική, που χαρακτηρίζει το σήμερα.

Η “κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι”.

Η ζωή μας δίνεται μια φορά. Μπορούμε να ζήσουμε, να χαρούμε αυτό που μας χαρίζεται μόνο μια φορά. Τουλάχιστον, με την ανθρώπινη υπόσταση που γνωρίζουμε. Εμείς, όμως, αντί να την χαρούμε και να την προστατεύουμε, την σκοτώνουμε διαρκώς.

xronis missios

Ζούμε τα πάντα με βάση το πρόγραμμα. Οργανώνουμε συναντήσεις με αγαπημένα πρόσωπα, ακόμα και τα συναισθήματά μας. Βάζουμε σε κουτάκια όλη τη ζωή μας.

Παλεύουμε να τα προλάβουμε όλα. Στριμώχνουμε στιγμές, πρόσωπα, ευχαρίστηση. Στριμώχνουμε την ζωή μας μέσα στα λεπτά της μέρας. Στριμώχνουμε την ζωή μας μέσα στο ρολόι.

Θεοποιήσαμε το κάθε χτύπο του ρολογιού αντί να θεοποιήσουμε την ίδια την ζωή. Βάλαμε στον πάγο τις επιθυμίες και τα όνειρα μας. Τα νεκρώσαμε. Σταματήσαμε να χαιρόμαστε, να παίζουμε, να παρατηρούμε την ομορφιά της ζωής που φαίνεται σε κάθε στιγμή που περνάει από μπροστά μας, να απολαμβάνουμε, να ενδιαφερόμαστε.

Και εμείς δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το αφήνουμε τη ζωή να φεύγει από μπροστά μας. Αφήνουμε την ζωή να χάνεται κάθε μέρα. Αναβάλλουμε την χαρά για αύριο. Όμως, αυτό το αύριο μπορεί και να μην έρθει ποτέ. Γιατί κάθε λεπτό που φεύγει, κάθε μέρα που φτάνει στο τέλος της, μας φέρνει πιο κοντά στο τέλος μας.

Η κορυφαία πολιτική μάχη.

Εφόσον έχουμε αποδεχτεί ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε το σύστημα, πρέπει να αγωνιστούμε να μην μας αλλάξει αυτό. Να αγωνιστούμε να μείνουμε άνθρωποι. Να αγωνιστούμε για τις αξίες της ανθρωπιάς με τρυφερότητα κατά της βαρβαρότητας που μας ανάγκασαν να ζήσουμε.

Ας συμπεριφερθούμε στην ζωή όπως της αξίζει. Ας μην παρακαλάμε να τελειώσει η κάθε μέρα που ήταν σκληρή. Γιατί παρακαλάμε να προχωρήσουμε πιο κοντά στο θάνατο της ζωής.

“Τολμάτε ρε!”

Τολμήστε! Τολμήστε να κάνετε αυτό που θέλετε, αυτό που σκέφτεστε. Τολμήστε να ζήσετε.

hronis-missios-1

Ο Μίσσιος τόλμησε κι έγραψε. Τόλμησε κι έγινε συγγραφέας. Γιατί έκανε αυτό που ήθελε και τελικά οι άλλοι τον ονόμασαν συγγραφέα. Και τότε απόρησε γιατί έγραφε απλά ιστορίες. Έγραφε βιώματα του. Ζούσε και έγραφε.

Η ζωή όμως ήταν ζωή. Ήταν κατόρθωμα να ξυπνάς κάθε μέρα και να ζεις. Σήμερα είναι μια ταινία που περνάει μπροστά από τα μάτια μας.

Ο μόνος δρόμος.

Ο μόνος δρόμος που μας προστατεύει από τη γούβα της καθημερινότητας είναι ο δρόμος της αγάπης, της τρυφερότητας, της κατανόησης και υπεράσπισης του διαφορετικού. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος.

Να είσαι άνθρωπος. Άνθρωπος ευαίσθητος, τρυφερός με αξίες σεβασμού και προστατευτικότητας. Να νοιάζεσαι και να αγαπάς. Να αγαπάς βαθιά άνευ όρων. Να αγαπάς την ζωή σου και την ζωή των άλλων. Γιατί αυτό τελικά είναι που έχει σημασία.

Παρέες, ρε, μπορείς να κάνεις παρέες; Φιλία. Έρωτα! Κάντε έρωτα, αγαπηθείτε κάντε τις παρέες σας, σκεφτείτε, αναπτύξτε την κριτική σας σκέψη.

 

*Το κείμενο αποτελείται από αποσπάσματα συνέντευξης που έδωσε ο Χρόνης Μίσσιος στην Κρυσταλία Πατούλη. Μια συνέντευξη που δημοσιεύτηκε σε δύο μέρη στο Tvxs.